Dziedzictwo UNESCO
Rzymski cesarz Dioklecjan spędził swoje ostatnie lata w ogromnym pałacu, który wybudował niedaleko miejsca swoich urodzin w Asphaltos w Dalmacji. Później miasto to nazywano Spalato, a obecnie Split. Od tamtych czasów znajdowało się ono pod panowaniem bizantyjskim, weneckim oraz austrowęgierskim. Obecnie leży na terenie Chorwacji. W czasie mijających stuleci oryginalna architektura pałacu była zmieniana, a ludzie żyjący w mieście korzystali z konstrukcji, starając się jednak jak najmniej w nią ingerować. Tak więc miasto rozwijało się i rosło pozostając w harmonii z rzymskimi murami. Perystyl pałacu, mauzoleum Dioklecjana, świątynia Jupitera, kolumnady wzdłuż ulic, wczesne, chorwackie kościoły, domy w stylu romańskim, drzwi Andrija Buvina i dzieła architektury Juraja Dalmatinaca pozostały w dobrym stanie.

Pałac Dioklecjana jest jednym z najlepiej zachowanych zabytków architektury rzymskiej na świecie. Cesarski pałac był połączeniem różnych elementów luksusowych willi letnich rezydencji, ułożonych w kształt rzymskiego obozu wojskowego (castrum), podzielonego na cztery części dwiema głównymi ulicami. Południowy koniec pałacu był przewidziany dla cesarza, jego rezydencje oraz miejsce ceremonii państwowych i religijnych, podczas gdy część północna była przeznaczona dla cesarskiego wojska, sług, magazynów i innych. Pałac ma kształt prostokąta o wymiarach około 215 na 180 m, z czterema dużymi wieżami w narożnikach oraz czterema mniejszymi na murach z każdej strony. Do środka prowadziły cztery bramy, po jednej z każdej strony. Niższa część murów nie ma żadnych otworów, podczas gdy wyższe piętro ma monumentalne arkady w południowej części oraz duże okna dla łuczników z każdej z trzech pozostałych stron. Podczas stuleci mieszkańcy pałacu, a także miasta, dostosowywali konstrukcję do swoich potrzeb, dlatego też wewnętrzne budowle oraz mury z wieżami zostały znacznie zmienione w porównaniu z ich początkowym wyglądem.